Kontekst polityczny

Zmień język:

Ta strona internetowa ma ograniczoną funkcjonalność przy wyłączonym javascript. Upewnij się, czy JavaScript jest włączony w twojej przeglądarce.

Ostatnio modyfikowane: 2011-08-17 17:32

Od 2002 r. klamrowa dyrektywa w sprawie hałasu w środowisku przewiduje wspólną podstawę prawną do zwalczania problemu hałasu w Unii Europejskiej. Jej głównym celem jest zapobieżenie szkodliwym skutkom narażenia na hałas lub ich zmniejszenie.

Poziomy emisji hałasu z pojazdów i urządzeń mechanicznych podlegają regulacji od kilkudziesięciu lat. W latach 90. XX w. zaczęto pracować nad regulacją narażenia człowieka na hałas. 6.program działań w dziedzinie ochrony środowiska na lata 2002–2012 ma na celu “…zdecydowane zmniejszenie liczby osób regularnie narażonych na średnie poziomy hałasu, zwłaszcza pochodzącego z ruchu pojazdów, gdyż zdaniem naukowców takie narażenie ma szkodliwe skutki dla zdrowia…”.

W tym samym roku przyjęto dyrektywę dotyczącą hałasu w środowisku. Stanowi ona wspólną podstawę do zwalczania problemu hałasu w UE. Państwa członkowskie powinny określić „czarne punkty” narażenia na hałas, które zostaną ujęte w planach działań. O tych działaniach kraje powinny także poinformować społeczeństwo i Komisję. Oznaczanie czarnych punktów narażenia na hałas i planowanie działań należy przeprowadzić w obrębie największych aglomeracji, wzdłuż głównych dróg, linii kolejowych oraz w przy lotniskach.

Narażenie na hałas należy również włączyć w zakres innych polityk UE, min. w strategię tematyczną w sprawie środowiska miejskiego, wspólną politykę transportu oraz strategię zrównoważonego rozwoju.

W 2004 r., Komisja opublikowała przegląd prawodawstwa europejskiego dotyczącego hałasu oraz norm emisji hałasu.