Narzędzia osobiste

Powiadomienia
Otrzymuj powiadomienia o nowych raportach i produktach. Częstotliwość: 3–4 e-maile na miesiąc
Prenumeraty
Zarejestruj się, aby otrzymywać nasze raporty (w formie drukowanej i/lub elektronicznej) oraz kwartalne e-biuletyny
Śledź nasze działania
Ikona Twittera Twitter
Facebook ikona Facebook
Ikona YouTube Kanał YouTube
Logo RSS Kanał RSS
Więcej

Write to us Write to us

For the public:


For media and journalists:

Contact EEA staff
Contact the web team
FAQ

Call us Call us

Reception:

Phone: (+45) 33 36 71 00
Fax: (+45) 33 36 71 99


następne
poprzednie
pozycje

Przejdź do zawartości. | Przejdź do nawigacji

Sound and independent information
on the environment

Jesteś w: Start / Tematy / Różnorodność biologiczna / Polityka w zakresie utrzymania różnorodności biologicznej

Polityka w zakresie utrzymania różnorodności biologicznej

Zmień język:
Europejscy liderzy wyznaczyli sobie za cel zahamowanie utraty różnorodności biologicznej w Europie do 2010 r. Do osiągnięcia tego celu przyczynia się szereg rozwiązań politycznych wprowadzanych na poziomie krajowym, unijnym i ogólnoeuropejskim. Wiele z tych rozwiązań koncentruje się na zastosowaniu specjalnych środków ochronnych obejmujących kluczowe gatunki i siedliska. W rozważaniach nad zarządzaniem różnorodnością biologiczną w zrównoważony sposób pierwszorzędnego znaczenia nabiera uwzględnienie tego rodzaju potrzeb podczas opracowywania i wdrażania polityki sektorowej. Służy temu strategia utrzymania różnorodności biologicznej Wspólnoty Europejskiej.

Polityka UE

W swojej strategii zrównoważonego rozwoju z 2001 r. UE postawiła sobie za cel zahamowanie zubożenia różnorodności biologicznej oraz odnowę siedlisk i systemów naturalnych do 2010 r. Wydany przez Komisję Europejską komunikat o różnorodności biologicznej z 2006 r. podstawowe ramy polityki. W ten sposób nadaje realizacji celu na 2010 r. tak potrzebny rozpęd, wskazuje obowiązki instytucji UE i państw członkowskich oraz wyznacza ambitne podejście polityczne i plan działań sugerujący podjęcie konkretnych środków.

Chociaż uwaga mediów skupia się w dużym stopniu na zmianach klimatu, pod jednym istotnym względem utrata różnorodności biologicznej stanowi nawet poważniejsze zagrożenie. Przyczyna leży w nieodwracalności zmian zachodzących w ekosystemach, gdy degradacja osiągnie określony punkt – gatunki, które wyginęły, nie powrócą już nigdy.

Stavros Dimas, komisarz UE ds. ochrony środowiska, Zielony Tydzień 2006 r.

Unijna polityka w zakresie ochrony przyrody opiera się na dwóch podstawowych dokumentach:

Obie dyrektywy stanowią podstawę prawną dla sieci Natura 2000, utworzonej z rezerwatów przyrody usytuowanych na terenie Unii z myślą ochronie gatunków i siedlisk o szczególnym znaczeniu dla Europy. Do realizacji unijnej polityki w zakresie ochrony przyrody służy specjalny instrument finansowy fundusz LIFE-Nature.

Utrata różnorodności biologicznej jest powodowana głównie działalnością sektorową. Strategia utrzymania różnorodności biologicznej z 1998 r. koncentruje się szczególnie na włączeniu zagadnień różnorodności biologicznej do polityki sektorowej, w tym dotyczącej ochrony zasobów naturalnych, rolnictwa, rybołówstwa, polityki regionalnej oraz planowania przestrzennego, energetyki i transportu, turystyki, rozwoju i współpracy gospodarczej.

Pozostałe rozwiązania polityczne odnoszące się do różnorodności biologicznej na poziomie UE obejmują:

Ogólnoeuropejska i globalna polityka w zakresie utrzymania różnorodności biologicznej

W 1992 r. ONZ przyjęła konwencję o różnorodności biologicznej (CBD) odzwierciedlającą zobowiązanie międzynarodowej społeczności do przeciwdziałania utracie różnorodności biologicznej. W odpowiedzi kraje należące do Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych zatwierdziły ogólnoeuropejską strategię utrzymania różnorodności biologicznej i krajobrazów. Strategia, będąca elementem procesu „Środowisko dla Europy” realizowanego na szczeblu ministerialnym, stanowi jedyną platformę ogólnoeuropejskiej współpracy w dziedzinie przeciwdziałania zubożeniu różnorodności biologicznej.

W 2002 r. w ramach wspomnianej Konwencji i Szczytu Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu zatwierdzono globalny cel na 2010 r. znaczącego zmniejszenia obecnego tempa utraty różnorodności biologicznej do 2010. W 2003 r. ministrowie środowiska z całej Europy postanowili o doprowadzeniu do zahamowania utraty różnorodności biologicznej do 2010 r., przyjmując w Kijowie rezolucję o różnorodności biologicznej.

Konwencja o różnorodności biologicznej ustanawia zobowiązania na poziomie krajowym w zakresie planowania dotyczącego utrzymania różnorodności biologicznej. Poszczególne kraje muszą opracować własne strategie odzwierciedlające sposoby osiągania celów wyznaczonych przez Konwencję. Związane z nimi plany działań powinny wskazywać kroki zmierzające do realizacji tych celów. Wykaz krajowych strategii i planów działań znajduje się na stronie internetowej konwencji o różnorodności biologicznej.

Geographical coverage

[+] Show Map

Uwagi

Europejska Agencja Środowiska (EEA)
Kongens Nytorv 6
1050 Kopenhaga K
Dania
Telefon: +45 3336 7100