Scenario's en toekomstonderzoeken — beleidscontext

Mondiaal niveau

Milieubestuur wordt gesteund door een hecht stelsel van internationale overeenkomsten en instellingen. De meest prominente langetermijnraamwerken voor milieubeleid zijn het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC), het Verdrag inzake Biodiversiteit en de Millennium Ontwikkelingsdoelen. Beleidsdoelstellingen voor de middellange termijn schragen diverse internationale milieuverdragen, bijvoorbeeld het Verdrag van Wenen ter bescherming van de ozonlaag met het Montreal-protocol inzake stoffen die de ozonlaag aantasten en het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische vervuilers (POP's).

Europees niveau

In de EU-strategie voor duurzame ontwikkeling (SDS) wordt een plan uiteen gezet voor het coherent oplossen van zeven belangrijke middellangetermijnuitdagingen van duurzame ontwikkeling, zoals klimaatverandering, schone energie en duurzaam transport en duurzame consumptie en productie. Een aantal Europese richtlijnen volgt uitdrukkelijk langetermijndoelstellingen, met name op het gebied van klimaatverandering en energiebeleid. Gelijksoortige ontwikkelingen worden gezien in de EU-lidstaten, waarvan er verschillende toekomstprogramma's hebben geïnstitutionaliseerd in hun nationale overheidsdiensten.

Langetermijnplanning is minder ver ontwikkeld in Zuidoost-Europa en de landen van Oost-Europa, de Kaukasus en Centraal-Azië, waar de nadruk meer ligt op hervorming van milieubeleid, milieuwetten en -regelgevingen en het versterken van de naleving daarvan. Initiatieven worden echter ontwikkeld om conflicten rond schaarse natuurlijke hulpbronnen te helpen voorkomen en ook ter ondersteuning van een algeheel duurzaam gebruik en duurzame bescherming van natuurlijke hulpbronnen (zie de voorbeelden in het overzicht van toekomstonderzoeken).