Persoonlijke hulpmiddelen

volgende
vorige
items

Ga naar inhoud. | Ga naar navigatie

Sound and independent information
on the environment

Voedselafval

Taal wijzigen:
Ongeveer één derde van het voedsel dat wereldwijd wordt geproduceerd, gaat verloren of wordt verspild. Wanneer je weet dat meer dan een miljard mensen in de wereld met honger naar bed gaat, ontkom je er niet aan om je af te vragen hoe het anders kan. Maar voedselafval is niet alleen een gemiste kans om de hongerigen te spijzen. Het vertegenwoordigt ook een aanzienlijk verlies aan grond, water, energie — en werkgelegenheid.
Food waste

Food waste  Image © Istock

Rijk of arm, jong of oud, we hebben allemaal voedsel nodig. ‘Voedsel’ staat voor veel meer dan voeding en een rijke verscheidenheid aan smaken in onze mond. Meer dan vier miljard mensen zijn afhankelijk van drie stapelgewassen: rijst, maïs en tarwe. Deze drie gewassen zijn goed voor twee derde van onze energieopname. Aangezien er meer dan vijftigduizend eetbare plantensoorten bestaan en we voor onze dagelijkse voedselvoorziening kiezen uit niet meer dan een paar honderd soorten, lijkt ons menu vrij saai.

Omdat miljarden mensen voor hun voedselvoorziening afhankelijk zijn van een paar stapelproducten, was de stijging van de voedselprijzen in 2006, 2007 en 2008 over de hele wereld voelbaar. Hoewel de geïndustrialiseerde landen er in het algemeen in slaagden hun bevolking te voeden, werden delen van Afrika getroffen door hongersnood. Dat was niet alleen omdat de markten hun werk niet deden.

De klimaatverandering zet de voedselzekerheid nog meer onder druk. In sommige regio’s is die druk groter dan in andere. Droogte, brand en overstromingen hebben direct gevolgen voor de productiecapaciteit. Het is wrang dat de klimaatverandering vaak de landen treft die het meest kwetsbaar zijn en niet de middelen hebben om zich aan te passen.

Maar voedsel is ook gewoon een product. Voor de productie van voedsel zijn hulpbronnen zoals grond en water nodig. Net als andere producten op de markt wordt het geconsumeerd of gebruikt en kan het worden verspild. Dat laatste gebeurt in grote mate, vooral in geïndustrialiseerde landen. Samen met dat voedsel worden dan ook de hulpbronnen verspild die voor de productie ervan zijn gebruikt.

De voedselsector en het voedselafval worden in de Mededeling van de Commissie “Stappenplan voor efficiënt hulpbronnengebruik in Europa” van september 2011 tot de sleutelterreinen gerekend. Hoewel vrijwel iedereen erkent dat we een deel van het geproduceerde voedsel verspillen, is het moeilijk een nauwkeurige schatting te maken van de mate waarin dit gebeurt. Volgens berekeningen van de Europese Commissie wordt alleen al in de EU elk jaar 90 miljoen ton voedsel weggegooid. Dat is 180 kg per persoon. Veel van dit voedsel is nog geschikt voor menselijke consumptie.

Het gaat niet alleen om eten

Copyright: Gülcin KaradenizDe milieueffecten van voedselafval zijn niet beperkt tot water- en grondgebruik. Volgens het stappenplan van de Europese Commissie is de voedings-en drankenwaardeketen in de EU verantwoordelijk voor 17% van de directe broeikasgasemissies en 28% van het gebruik van natuurlijke hulpbronnen.

Tristram Stuart, auteur en een van de hoofdorganisatoren van “Feeding the 5k” (een initiatief voor het voeden van 5 000 mensen op Trafalgar Square in Londen), schat dat de rijke landen tussen één derde en de helft van hun voedsel weggooien.

“Dit is niet alleen een probleem van de rijke wereld. In ontwikkelingslanden is het percentage voedselafval soms bijna net zo hoog als in de rijke landen, maar wel om heel andere redenen. Daar is het vooral te wijten aan het ontbreken van een adequate landbouwinfrastructuur, zoals naoogsttechnologie. Je kunt ervan uit gaan dat ten minste één derde van het totale voedselaanbod in de wereld wordt verspild,” aldus Tristram.

Voedselafval ontstaat in elk stadium van de productie, bij elke schakel van de toeleveringsketen en ook in het stadium van het eindverbruik. En er kunnen tal van oorzaken voor zijn. Een deel van het voedselafval is het gevolg van wetgeving voor bescherming van de volksgezondheid. Een ander deel kan in verband worden gebracht met de voorkeuren en gewoonten van consumenten. Al die verschillende stadia en oorzaken moeten worden geanalyseerd en aangepakt met het oog op vermindering van voedselafval.

In haar stappenplan vraagt de Europese Commissie om een “gezamenlijke inspanning door landbouwers, de voedselindustrie, kleinhandelaars en consumenten … aan de hand van efficiënte productietechnieken [en] duurzame voedselkeuzen”. De Europese doelstelling is duidelijk: halvering van de hoeveelheid weggegooid eetbaar voedsel in de EU tegen 2020. Sommige leden van het Europees Parlement hebben zelfs opgeroepen om 2013 uit te roepen tot het “Europees jaar tegen voedselverspilling”.

Volgens Tristram bestaat er geen wondermiddel, omdat elk probleem om een eigen oplossing vraagt. “Het geweldige nieuws is dat we onze milieueffecten kunnen verminderen en dat dat niet met grote offers gepaard hoeft te gaan. We vragen mensen niet om minder te vliegen, minder vlees te eten of minder auto te rijden. Al moeten we dat misschien ook wel doen. Maar laten we om te beginnen gewoon stoppen met het weggooien van voedsel en het lekker opeten.”

Voor meer informatie

Geographic coverage

gearchiveerd onder:

Opmerkingen

Abonnementen
Abonneren om onze verslagen (op papier en/of in elektronische vorm) en onze driemaandelijkse elektronische nieuwsbrief te ontvangen.
Volg ons
 
 
 
 
 
Europees Milieuagentschap (EMA)
Kongens Nytorv 6
1050 Kopenhagen K
Denemarken
Telefoon: +45 3336 7100